Ženske priče

FacebookTwitterGoogle+EmailTumblrBlogger PostPinterestWordPressShare

Jovana Vasković Ilić – fotografija, Mira Ćosić – slike

Kafe knjžara Meduza, Jevremova 6, Beograd

otvaranje izložbe 11. maja u 20h, izložba je otvorena do 27. maja 2016.

 

Vizuelna kultura je doživela „boom“ sa pojavom interneta i uspostavila se kao dominantan diskurs u komunikaciji sa svetom. Svakodnevno smo zasuti gomilama vizuelnih sadržaja koji dolaze sa interneta, medija i iz sveta marketinga. Sav taj medijski imaginarij oblikuje našu percepciju, naše želje, kodira našu svesnost i sistem vrednosti. Sa druge strane, svakodnevno vršimo selekciju, prisvajanje i apstrahovanje vizuelnih materijala koji nam nije privlačan ili ne komunicira sa našom ličnošću. Ipak, većina nas koristi vizuelne narative na jedan pasivan način, preuzimajući gotove zapise i deleći ih putem mreže. Sama mreža omogućava da se stupi u konverz(ac)iju vizuelnih sadržaja koje na društvenim medijima postavljaju drugi. Ali ova praksa preuzimanja i interpretiranja vizuelnih sadržaja drugih (kreatora) nije nova u svetu vizuelne umetnosti, samo je tehnološkim procedurama postala pristupačna svim korisnicima interneta. Likovni umetnici su, doduše, izvesne oblike preuzimanja ili apropriacije, koristili još od davnina, kopiranjem ikonografskih elemenata, narativa, stilova, a savremena vizuelna umetnost je zapravo mnogo pre interneta postala apropriaciona. Umetnička apropriacija, pak, kako navodi Julija Kristeva, nije prosto prnos elemenata iz jednog u drugi sistem ili diskurs,već složeno „pozicijsko područje“ (J. Kristeva) koje nadilazi domen jezika i upliće pitanje unosa izvanjezičkih (psiholoških, socijalnih, kulturalnih, tehnoloških) faktora u intenciju“[1] tj. motivaciju prisvajanja.

Projektom „Ženske priče“, Galerija ALT kroz svoj godišnji program „Umetnički dijalog“, afirmiše samouke žene umetnice koje na specifičan način koriste digitalnu tehnologiju i prakse aprorpiacije i pokazuju da su novi mediji prostor umetničkog istraživanja i demokratske umetničke prakse, koju savremene žene osvajaju, polako ali sigurno, bez obzira na zvanično umetničko (ne)obrazovanje. Posvećen rad i strast stvaranja je ono što ove dve žene čini sličnima, a svaka na svoj način interpretira svoju „žensku priču“. Na izložbi će biti predstavljeno 13 fotografija Jovane Vasković Ilić i 14 slika galerijskog formata Mire Ćosić. Izložba ukazuje na odnos prema aspektima ženstvenosti, kroz tehnologiju i medijsku sliku žene. Ova izložba se realizuje u saradnji sa Kafe knjižarom „Meduza“, u Beogradu, kao gostujući program Galerije ALT.

Zenske-price

Život u jednom kadru

Jovana Vasković Ilić je mladi samouki fotograf iz Knjaževca, čija dosadašnja vizuelna praksa je zasnovana na intepretacijama ženskog identiteta kroz portretsku fotografiju. Jezik koji autorka koristi je jezik filmskog kadra i komercijalne, modne fotografije.

Koristeći elemente filmskog jezika, kulturne tradicije, modnog dizajna, marketinga i alegorijskih slika,  Jovana Vasković Ilić nam kroz projekat „Život u jednom kadru“ priča o polivalentnom identitetu savremene žene, koja je razapeta između različitih društvenih i kulturnih uloga i pitanja, ličnih emotivnih kriza, strepnji i želja. Koristeći jedan fotografiski kadar kao format za jednu žensku priču, autorka konstruiše unutrašnji dijalog i zapitanost žene nad svojim emocionalnim stanjima, životnim ciklusima, intimnim odnosima. Ženski likovi su scenično kadrirani, dizajnirani i postavljeni u specifičnom ambijentu, koreografijama i kostimu, tako da podsećaju na kadrove nekog autorskog (ženskog) filma.

Ikonografski svedene ili u duploj ekspoziciji i pokretu, heroine ovih scena su istovremeno i tajanstvene i ogoljene u strepnji koju noe, podstaknute svojim traganjem za srećom, lepotom, ljubavlju, strašću, snovima. Autorka vešto balansira na granici između pomodnih uzora ženske lepote koju promovišu mediji i suptilne likovnosti koja se provlači u dekorativnim elementima koje koristi u dizajnu svojih portreta žena, uspevajući da intrigira i postavi pitanja o ulogama i odnosima kroz koje prolaze (mlade) žene u potrazi za sopstvenom slobodom.

Vile

Mira Ćosić je samouka slikarka iz Stare Pazove koja koristi fotografije sa interneta anonimnih žena koje potom obrađuje u Photoshopu i prevodi ih u medij slike. Apropriacija vizuelnog identiteta žene na koji Mira Ćosić reaguje je obrađena u duhu plakatskih, plošnih formi, kojima autorka spaja senzibilitet Art Neuvaux-a i reklamne slike sa erotski intoniranim detaljima ruža ili laka za nokte, kao ustaljenim atributima ženstvenosti, svojstvenoj medijskoj predstavi žene. Tehnološkom obradom odabranih fotografija, autorka apstrahuje nebitne elemente i insistira na jednostavnosti forme i svedenoj paleti boja. Koristeći plakatski metod u slikanju sa dekorativnim elementima, Mira Ćosić, sliku pokriva gustim slojevima boje, prezicno izvlačeći konture i forme. Preciznim potezima četke, kontroliše slikarski rukopis i potencira ženstvenost forme i prizora. Svođenjem portretisanih likova na idealizovanu predstavu ženskog lica pojednostavljenih oblika i svedene palete u „grisaž“ (crno, belo, sivo) tehnici, sa bojenim akcentima i naglašenom crvenom bojom, autorka nastoji da oslobodi čulnu pretrpanost vizuelnim senzacijama koje dolaze iz svakodnevice i da emotivni naboj slici. Istražujući u polju slikarske forme, Mira Ćosić, se ophodi kao iskreni hedonista, koji uživa u samom procesu slikarskog postupka, bez žurbe u realizaciji, uvodeći povremeno ornametniku i kolorističke detalje. Suptilno balansirajući između idealizovane ženstvenosti koju oblikuje medijska slika o ženi i ličnih estetskih preferenci, autorka iznalazi načine da oslika ženski senzibilitet i društveno kodiran damski karakter i da unese dozu zagonetnost koja zrači iz osmeha, poze ili pogleda. Poigravajući se sa ženskom seksualnošću i stereotipima erotskog, Mira Ćosić traga za sopstvenim željama, ljubavlju i snovima i tu svoju viziju deli sa publikom.

Osim odabranih 14 radova galerijskog formata rađenih akrilikom na lesonitu koje su stilski veoma usaglašeni, Mira Ćosić će se predstaviti i majicama i tunikama sa motivima sa svojih slika, koje će ponuditi publici koja želi da ponese njene slike kao deo svog vizuelnog identiteta.

 

Gabriela Vasić

[1] Dejan S. Sretenović – Doktorska teza „: Od redimejda do digitalne kopije. Aproprijacija kao stvaralačka procedura u umetnosti 20. veka“, str. 5.Zenske price, Galerija ALT 2016

Gabriela Vasić

Gabriela Vasić, 1970., nezavisna kulturna i omladinska radnica, vizuelna umetnica, dizajner je projekta UMETNICKI TRENING i urednica ovog sajta, osoba koja ume da ohrabri i motivise sve svojim entuzijazmom i neiscrpnom kreativnom energijom. Rodjena sa genima preduzetnika, sklonost ka avanturi i riziku, unosi i u neizvesne umetničke vode i već više od 20 godina, uspešno se bavi i umetnošću i neformalnom edukacijom, a majstor je u pronalaženju rešenja i savladavanju raznih prepreka i možda najbolji savetnik za napredovanje u umetničkoj karijeri. Osim pisanja projekata, vodi ovaj sajt, bavi se organizacijom kurseva, menadžeriše po društvenim mrežama i obavlja niz nevidljivih aktivnosti da bi se jedan ovako kompleksan projekat uspešno realizovao. Majka je dvoje maloletne dece i samostalni umetnik. Više: http://arts-design.info/gabriela-vasic-umetnicki-trening-kontakt/gabriela-vasic/

You may also like...

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *